𓁹 Sonder คือการการตระหนักรู้ว่า ผู้คนทุกคนที่เราพบเห็น แม้เพียงเดินสวนกันเพียงเสี้ยววินาทีต่างมีชีวิตเป็นของตนเองอย่างสมบูรณ์ มีเรื่องราวที่สลับซับซ้อน มีความหวัง ความกลัว ความทรงจำ และความฝันที่ดำเนินไปอย่างเงียบงันในโลกภายในของแต่ละคน

แม้เราจะต่างกันในช่วงเวลา ปีสมัย จุดหมาย หรือความต้องการ เมืองกลับเป็นพื้นที่ที่พาให้ชีวิตเหล่านั้นมาบรรจบกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เราอาศัยอยู่ร่วมกันในสภาพแวดล้อมเดียวกัน เดินผ่านถนนสายเดียวกัน รอรถที่ป้ายเดียวกัน มองเห็นตึกและแสงไฟชุดเดิม แม้จะคนละวัน คนละฤดูกาล หรือคนละมุมมองของตัวเราเอง

ความคิดชั่วครู่ของคนแปลกหน้า ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่ง อาจดูเล็กน้อยจนแทบไม่มีน้ำหนัก แต่ความคิดนั้นเคยเกิดขึ้นจริง จากชีวิตของคนจริง ๆ ผ่านการตัดสินใจที่ทั้งใหญ่และเล็ก ผ่านผู้คนรอบตัว ผ่านเหตุการณ์ที่สะสมทับถม และค่อย ๆ ตกผลึกขึ้นเป็นประโยคหนึ่งในความคิด ณ เวลานั้น สถานที่ตรงหน้า แสงเงา เสียงรถ ลมร้อน ความเงียบ หรือความพลุกพล่าน จึงไม่ใช่เพียงแค่ฉากหลัง หากแต่เป็นหนึ่งในแรงกระเพื่อมที่ทำให้ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมาเป็น 'เสียงในหัว' และทำให้เราทุกคนมีความทรงจำที่ผูกพันกับโลกกายภาพร่วมกัน

𓂀 มโนสถาน จึงถูกพัฒนาขึ้นเพื่อสำรวจ และจำลองร่องรอยที่มองไม่เห็นเหล่านั้น และเพื่อย้ำเตือนอย่างอ่อนโยนว่า ภายใต้พื้นที่เดียวกัน ผู้คนรอบตัวเราล้วนมีประสบการณ์เฉพาะบุคคลที่ไม่อาจทดแทนกันได้แม้เราจะร่วมเดินอยู่ในเมืองเดียวกันก็ตาม